4 . از نسخهء چاپ سنگى اين اثر كه به سال 1315 در تهران منتشر شده نيز به عنوان يكى از منابع بهره برديم ودر پاورقيها با حرف رمز « ط » بدان اشاره كرديم . 5 . پس از پايان تحقيق به نسخهء ديگرى از شرح فصوص كه به شمارهء 1865 در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى نگهدارى مىشود ، برخورديم كه نيمى از آن ( تا أواخر فصّ 54 ) رونويس نسخه اى است كه از روى خطّ مصنّف در سال 901 ه . ق كتابت شده ونيمى ديگر توسّط كاتبى ديگر نونويس گرديده . از آنجا كه تفاوتهاى اين نسخه چيزى جز آنچه در پاورقيها ذكر شده نبود ، تنها به عنوان نسخه اى كمكى از آن بهره برديم . - در موارد تفاوت ، عبارات هر يك كه به نوعي ترجيح داشت در متن وديگر احتمالات در پاورقى درج شد . - منابع أقوال وروايات ونيز حواشي مصنّف ، ميرداماد وديگران در بخش پايانى تحت عنوان « الحواشى والتعليقات » ثبت شد . - عدد داخل علامت / / نشانگر حواشي وتعليقات است . - از علائم « + » و « - » براي بيان فزونيها وكاستيهاى نسخ استفاده شد . - عبارت داخل علامت ( ) متن فصوص وعبارات بيرون علامت ، شرح آن مىباشد .